«Etter
at fedrelandet vårt på ny er blitt slik det ein gong var, nemleg fritt og
sjølvstendig, må det vere om å gjere å bruke eit sjølvstendig og
nasjonalt språk, då dette er eitt av dei fremste kjennemerka på ein nasjon». Allereie
i første setning i teksten poengterer Aasen kor viktig språket er for kulturen
og landet. Veldig mange da og nå knytt språket til kulturen til landet. Dette
viser jo bare kor relevant dette er den dag i dag. Noe anna som mykje blir tatt
opp er låneord frå andre land. Vi finn mange gode eksempel på det den dag i
dag, som yoghurt og juice, skal det heitte juice eller jus? Dette er også et
tema han tar opp i sin tekst; «Vi treng aldri å søkje ut over landegrensene
etter eit språk. Vi burde heller leite i våre eigne gøymsler og sjå etter kva
vi sjølve eigde før vi tok til å låne av andre.»
 |
| Ivar Aasen |
Mange av de argumenta
som blir brukt den dag i dag mot låneord frå andre land, ble også brukt av
Aasen. «Det gjorde alltid vondt når eg høyrde korleis allmugespråket vårt blei
krenkt og gjort til latter, anten av velkledd kunnskapsløyse eller av ein rett
nok velmeint iver etter å reinse. Skal vi då, tenkte eg, gi slepp på denne
verdfulle skatten frå fortida, som forfedrane våre gjennom all sin motgang
truleg har teke vare på og overlevert til oss som ein heilag arv?»
Med alle argumenta vi
har i dag, kan vi sjå mykje samanheng med argumenta til Aasen, dette viser den
enorme relevansen til teksten også i dag (noe eg nemnte tidlegare). Mykje av
grunna til dette vil eg trur er viktigheten til språket, som for kulturen til
landet.
Ingen kommentarer:
Legg inn en kommentar